Gmina Miasta Gostynina - oficjalna strona

Gostyniński Strój Ludowy

Gostyniński strój ludowy został odtworzony i zaprezentowany w 2025 roku z inicjatywy Burmistrz Miasta Gostynina Agnieszki Korajczyk-Szyperskiej, w ramach popularyzowania wiedzy o lokalnym dziedzictwie kulturowym. Celem przedsięwzięcia jest przywrócenie pamięci o tradycyjnym ubiorze mieszkańców Gostynina oraz stworzenie jego współczesnej, wiernej historycznym przekazom rekonstrukcji.

Pomimo bogatej historii miasta, tradycyjny strój gostyniński przez lata pozostawał mało znanym elementem lokalnego dziedzictwa. Jego istnienie i charakter zostały jednak odnotowane w źródłach etnograficznych. Gostyniński strój ludowy został udokumentowany przez Oskara Kolberga, jednego z najwybitniejszych polskich etnografów XIX wieku. Opis stroju został również zamieszczony przez Joannę Domagałę w „Roczniku Gostynińskim”.

Podstawą do odtworzenia stroju stał się zachowany w publikacji szkic, na podstawie którego zlecono wykonanie kompletnych strojów damskiego i męskiego w profesjonalnej pracowni. W ten sposób po raz pierwszy podjęto próbę zaprezentowania mieszkańcom Gostynina tradycyjnego ubioru charakterystycznego dla ich miasta i jego najbliższego regionu.
Pod względem folklorystycznym tradycyjny strój gostynińskich mieszczan wykazuje podobieństwa do strojów Mazurów rawskich i łowickich, jednocześnie nosząc wpływy mody kujawskiej i wielkopolskiej. Stanowi tym samym świadectwo położenia Gostynina na styku różnych obszarów kulturowych i przemian, jakim podlegał lokalny ubiór na przestrzeni czasu.

Strój męski

Mężczyźni nosili granatowy, sięgający do kolan płaszcz, rozszerzany ku dołowi, z odkładanym kołnierzem. Płaszcz przepasywano czerwonym pasem. Pod nim noszono białą płócienną koszulę oraz czarną kamizelkę. Spodnie wykonywano z wełny lub płótna. Nakryciem głowy była niebieska sukienna czapka.

Strój kobiecy

Kobiecy strój składał się z białej płóciennej koszuli, której rękawy zdobiono haftem, oraz czerwonego, wiązanego gorsetu. Kobiety nosiły również wełniane, różnokolorowe, fałdziste spódnice, a także zapaski w pionowe paski. Uzupełnieniem stroju były wełniane, atlasowe lub jedwabne chusty, zarzucane pod wywinięty kołnierzyk obszyty falbanką, oraz korale.

Gostyniński strój ludowy nie jest wyłącznie elementem dawnego ubioru. Stanowi świadectwo lokalnej tożsamości, historii i przenikania się wpływów kulturowych charakterystycznych dla regionu. Jego odtworzenie w 2025 roku pozwoliło po raz pierwszy w takiej formie zaprezentować mieszkańcom Gostynina element dziedzictwa, który przez lata pozostawał poza szerszą świadomością lokalnej społeczności.